14 Marsi shënon sot Ditën e Verës, por festimet kanë nisur që një natë para ku qytetarët kanë ndezur zjarrin që simbolizon zjarrin e fundit për të larguar dimrin dhe të këqijat për të rikthyer dritën e shpresës tek njerëzit.
Elbasani është qyteti që e ka këtë festë tradicionale edhe pse Dita e Verës festohet gjerësisht thuajse në të gjithë vendin. Ky është viti i dytë që qytetarët festojë një Ditë Verë aspak të zakonshme, në karantinë dhe me orë policore për shkak të COVID.
Kjo festë është e mbushur me lule shumëngjyrëshe, muzikë dhe kërcime në sheshe dhe ballokume si ëmbëlsira tradicionale.
Por edhe pse në masa antiCOVID, Bashkia e Elbasanit do të zhvillojë disa aktivitete, si një treg agro-ushqimor do të hapet në qendër të qytetit, ndërsa zejtarët do të ekspozojnë produktet e tyre pranë kalasë do të ketë një ekspozitë pikturash dhe disa aktivitete sportive.
Mbrëmjen e kaluar, Bashkia e Elbasanit hodhi fishekzjarr duke dhuruar një spektakël, të cilën qytetarët e shijuan nga dritaret e banesave të tyre, për shkak të orës policore ne vend. Edhe në Berat nisën festimet për ditën e verës, ku disa djem të rinj kanë ndezur një zjarr të madh që simbolizon ardhjen e Pranverës.
Po ashtu edhe në Dibër kanë nisur festimet, ku janë ndezur zjarre në vende të dukshme.
Thuhet se këto zjarre ndihmojnë diellin për të larguar dimrin, duan ta trembin atë. Në një një farë mënyre njerëzit i gëzohen diellit dhe i falen atij.
Fëmijët shoqërohen nga të rriturit teksa ndezin zjarret.
Marrja e fëmijëve simbolizon trashëgimin e traditës. Të gjithë mblidhen rreth zjarrit, vënë në të dëllinja që i kanë mbledhur që më përpara, mundohen që zjarri i tyre të shkojë sa më lart, më lart se zjarri i lagjes tjetër, simbol i garës. Rreth zjarrit ata këndojnë e kërcejnë. Mundohen ta mbajnë sa më gjatë ndezur. Ndezja e zjarrit vazhdon nga fillimi i marsit, por ditët më të rëndësishme janë datat 11,12,13 mars.
Në rrethinat e Elbasanit, konkretisht në Çermenikë sipas gojëdhënave u ndërtua një faltore me emrin “Zana e Çermenikës” ose e njohur ndryshe në mitologjinë greke Diana, perëndesha e gjuetisë, pyjeve dhe natyrës. Ishte koha kur nuk ishin krijuar ndasitë fetare dhe shqiptarë, grekë e romakë kremtonin së bashku duke iu falur perëndive, luleve, natyrës.
