Sipas Eurostat, shpenzimet për strehim zënë një pjesë gjithnjë e më të madhe të buxhetit të familjeve europiane.
Kjo barrë bëhet edhe më e rëndë për ata me të ardhura të ulëta apo që jetojnë me pagën minimale.
Në disa qytete europiane, qiraja mund të “përpijë” thuajse të gjithë pagën mujore.
Sipas një raporti të Institutit Kërkimor të Deutsche Bank, në disa raste paga mesatare neto nuk mjafton as për të mbuluar qiranë mujore të një apartamenti në qendër të qytetit.
Ku paguhen pagat më të larta në Europë?
Në vitin 2025, pagat neto mujore variojnë nga vetëm 151 euro në Kajro deri në 7,307 euro në Gjenevë, me Zyrihun menjëherë pas saj me 7,127 euro. Kjo e bën Zvicrën vendin me pagat më të larta në Europë.
Në kontinent, Stambolli ka pagën më të ulët me 855 euro, ndjekur nga Athina me 1,044 euro. Në qytetet e Europës Veriore dhe Perëndimore pagat janë ndjeshëm më të larta. Në Luksemburg, Amsterdam, Kopenhagë dhe Frankfurt pagat neto janë mbi 4 mijë euro.
Ndër pesë ekonomitë më të mëdha të BE-së, Roma ka pagën mesatare më të ulët, me 2,046 euro, ndërsa Madridi vjen pak më lart me 2,193 euro. Berlini (3,565 €), Parisi (3,630 €) dhe Londra (3,637 €) qëndrojnë ndjeshëm më lart në këtë krahasim.
Ku janë qiratë më të larta?
Qiratë për apartamente me një dhomë gjumi në qendrat e qyteteve ndryshojnë ndjeshëm, nga 189 euro në Kajro deri në 3,792 euro në Nju Jork. Në Europë, qiraja më e lartë është në Londër me 2,732 euro, ndërsa më e ulëta në Athinë me vetëm 595 euro.
Në Zyrih, Dublin, Amsterdam dhe Gjenevë qiratë kalojnë kufirin e 2 mijëeurove, ndërsa në Stamboll dhe Budapest janë nën 900 euro.
Lisbona dhe Stambolli: Paga nuk mbulon qiranë
Raporti qira–pagë tregon më saktësisht sa e përballueshme është jetesa pasi llogarit përqindjen e pagës që shkon për qira dhe sa e ardhur mbetet pas saj.
Ky raport varion nga 24% në Bangalore deri në 125% në Kajro.
Në Europë, Lisbona ka raportin më të lartë, me 116%. Kjo do të thotë se paga mesatare neto nuk mjafton për të mbuluar qiranë. E njëjta situatë është edhe në Stamboll, ku raporti është 101%.
Në Londër, një i punësuar shpenzon 75% të pagës vetëm për qiranë, ndërsa në Barcelonë dhe Madrid kjo shifër është 74%. Në Milano, raporti është 71%.
Edhe në qytete si Roma (65%), Dublini (62%), Athina (57%), Varshava (56%), Praga (54%) dhe Budapesti (52%), më shumë se gjysma e pagës shkon për strehim.
Cilat qytete kanë raportin më të ulët?
Vetëm Gjeneva në Europë ka një raport më të ulët se 30%, me vetëm 29% të pagës që shkon për qira. Pas saj vijnë Luksemburgu dhe Frankfurti (të dy me 34%), Zyrihu dhe Helsinki (35%), dhe Vjena (38%).
Këto shifra nuk nënkuptojnë domosdoshmërisht qira të ulëta, por reflektojnë paga më të larta që e bëjnë jetesën më të përballueshme.
Nga kryeqytetet e pesë ekonomive kryesore të Europës, Berlini ka raportin më të ulët (40%), ndjekur nga Parisi (45%). Londra qëndron më keq me 75%, pasuar nga Madridi (74%) dhe Roma (65%).
Në qytete të tjera europiane, raporti është si më poshtë: Dublin (62%), Athinë (57%), Amsterdam (49%), Stokholm (46%), Edinburg (44%), Kopenhagen (43%) dhe Oslo (42%).
Në listën globale, qytete të tjera ku paga nuk mbulon qiranë janë Bogotá (120%), Mexico City (118%) dhe São Paulo (102%).
Në qytete si Rio de Janeiro (100%), Manila (94%), Buenos Aires (88%) dhe Mumbai (84%), edhe pse qiraja mund të mbulohet, mbetet shumë pak ose aspak e ardhur.
Në Nju Jork, raporti është 81%, më i larti në SHBA.
Sa të ardhura mbeten pas pagesës së qirasë?
Në nivel global, të ardhurat më të larta të disponueshme pas pagesës së qirasë janë në Gjenevë (5,174 euro) dhe Zyrih (4,638 euro).
Ndërsa më e ulëta është në Lisbonë, me –202 euro, që do të thotë se qytetarët duhet të sigurojnë të ardhura shtesë për të përballuar qiranë. Në Stamboll, një i punësuar mesatar duhet të gjejë edhe 13 euro shtesë.
Përveç dy qyteteve zvicerane, të ardhurat pas pagesës së qirasë janë mbi 2 mijë euro edhe në Luksemburg (3,725 €), Frankfurt (2,726 €), Kopenhagen (2,421 €), Amsterdam (2,194 €), Oslo (2,140 €) dhe Helsinki (2,021 €).
Sipas një raporti të OECD, qytetet e mëdha kanë kosto më të larta për banimin. Në 20 vitet e fundit, shpenzimet për strehim dhe shërbime janë rritur ndjeshëm në BE.
